ترجمه و تنظیم: حسین شریفیفر
تصمیم رییسجمهور ترامپ برای دادن چراغ سبز به نتانیاهو جهت مشارکت در حمله به ایران، تحت تاثیر ارادهای نخستوزیر بنیامین نتانیاهو در ماه فوریه شکل گرفت؛ طرحی که در روزها و هفتههای بعد، به سلسلهای از بحثهای فشرده در داخل کاخ سفید انجامید.
در مجموعهای ترامپ میان غریزه شخصی خود از جلسات «اتاق وضعیت»، نگرانیهای عمیق معاونش و یک ارزیابی اطلاعاتی بدبینانه در رفتوآمد بود. این روایتِ پشتپرده نشان میدهد او چگونه این تصمیم سرنوشتساز را گرفت.
جاناتان سوان و مگی هابرمن، دو خبرنگار کاخ سفید روزنامه نیویورکتایمز، نویسندگان مشترک کتابی در دست انتشار با عنوان «تغییر رژیم: درون ریاستجمهوری امپراتورمآب دونالد ترامپ» هستند. این مقاله بر پایه گزارشهایی تهیه شده که برای همان کتاب گردآوری شده است.
خودروی شاسیبلند مشکی حامل نخستوزیر بنیامین نتانیاهو، کمی پیش از ساعت ۱۱ صبح روز ۱۱ فوریه به کاخ سفید رسید. نتانیاهو که ماهها برای جلب موافقت ایالات متحده با یک حمله گسترده به ایران فشار آورده بود، با حداقل تشریفات، محرمانه و دور از دید خبرنگاران برگزار شد؛ آماده برای یکی از پرمخاطرهترین لحظات دوران طولانی فعالیت سیاسیاش.
در بخشی از این مقاله آمده: مقامهای آمریکایی و اسراییلی ابتدا در «اتاق کابینه»، در مجاورت دفتر بیضی، گرد هم آمدند. سپس نتانیاهو برای بخش اصلی ماجرا به طبقه پایین رفت: ارائهای فوقمحرمانه درباره ایران برای رییسجمهور ترامپ و تیمش در «اتاق وضعیت» کاخ سفید؛ فضایی که بهندرت برای نشستهای حضوری با رهبران خارجی استفاده میشد.
چیدمان تصویریِ آنها در پشت سر نتانیاهو، تصویری از یک رهبر در میانه جنگ را میساخت که در حلقه تیم خود قرار گرفته است.
در این نشست فوقالعاده حساس با ترامپ در اتاق وضعیت کاخ سفید، دیوید بارنیا، رئیس موساد، سازمان اطلاعات خارجی اسرائیل، در کنار نتانیاهو و مقامهای نظامی اسرائیل حضور داشتند.
در دورترین سوی میز، سوزی وایلز، رئیس دفتر کاخ سفید، نشسته بود. مارکو روبیو، وزیر خارجه که همزمان مسوولیت مشاور امنیت ملی را نیز بر عهده داشت، در جایگاه همیشگی خود قرار گرفته بود.
در یک سمت میز، پیت هگست، وزیر دفاع، و ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا، که معمولاً در چنین نشستهایی کنار هم مینشستند، حضور داشتند؛ جان رتکلیف، رئیس سازمان سیا، نیز به آنها پیوسته بود.
جرد کوشنر، داماد رییسجمهور، و استیو ویتکاف، فرستاده ویژه ترامپ که در حال مذاکره با ایرانیها بود، ترکیب گروه اصلی را کامل میکردند.
این گردهمایی عمداً کوچک نگهداشته شده بود تا از درز اطلاعات جلوگیری شود. برخی دیگر از وزرای ارشد کابینه اساساً خبر نداشتند چنین جلسهای در حال برگزاری است.
معاون رییسجمهور نیز غایب بود. جیدی ونس در جمهوری آذربایجان به سر میبرد و جلسه آنقدر با عجله برنامهریزی شده بود که او نتوانست بهموقع خود را برساند.
گزارشی که نتانیاهو قرار بود طی یک ساعت بعد انجام دهد، نقشی تعیینکننده در قرار دادن ایالات متحده و اسراییل در مسیر یک درگیری نظامی بزرگ در قلب یکی از بیثباتترین مناطق جهان داشت.
بهنظر کلید ماجرا همینجا باشد؛ ماجراییکه در روزها و هفتههای بعد، به سلسلهای از بحثها و رایزنیهای داخلی در کاخ سفید انجامید؛ جزییاتی که تا پیش از این منتشر نشده بود. در این گفتوگوها، ترامپ پیش از صدور مجوز پیوستن به اسراییل در حمله به ایران، گزینهها و ریسکهای پیش رو را سبکسنگین میکرد.
منبع: نیویورک تایمز
برگردان فارسی این مقاله توسط حسین شریفی فر تنظیم شده است.
ارسال نظرات